Bouwen aan Herstel

Yucelmethode bij hersenletsel | Boogh


De Yucelmethode wordt gebruikt om uiteenlopende vraagstukken te concretiseren. De aard van de vragen kan uiteenlopend zijn. Zo kunnen vragen van cliënten, maar ook van teams via de methode benaderd worden. De kern van de methode is een koffer met blokken. Hiermee worden opstellingen gebouwd waarin krachten en lasten duidelijk worden en zich tot elkaar verhouden. Op deze manier ontstaat een probleemanalyse die tastbaar en zichtbaar is.

De basis van de Yucelmethode werd gelegd in het dorpje Tekke in Midden-Turkije. Daar krijgt het jongetje Mehmet een zak met honderden bonen van zijn moeder. Gekleurde bonen. Het zevenjarige jochie weet dan nog niet dat dit geschenk een belangrijke rol in zijn leven zal gaan spelen. En in dat van anderen…

Bonen en de val van een paard

De ontwikkeling van de Yucelmethode is diepgeworteld in de familiegeschiedenis van haar bedenker, Mehmet Yücel. Mehmet groeit op in het dorpje Tekke in Midden-Turkije. Zijn moeder was één jaar oud toen ze haar moeder verloor. De val van een paard werd haar fataal. Mehmets moeder groeide daardoor op bij haar stiefmoeder en halfzussen. Doordat iedereen hard moest werken op het land, was er nauwelijks tijd voor het jonge meisje. Om haar belevenissen en gevoelens toch te kunnen delen, sprak zij tegen planten en bonen. Deze laatste gebruikte ze ook om patronen te leggen en mee te tekenen. Op die manier gaf zij uiting aan haar emoties en zielenroerselen. Later gaf zij de bonen een kleur. Iedere kleur had een eigen betekenis. Zo vonden hoop, verdriet, blijdschap en gemis hun weg in de gekleurde bonen van Mehmets moeder.

Net als de andere kinderen uit het gezin, kreeg Mehmet rond zijn zevende jaar een zak met gekleurde bonen van zijn moeder. Dit inspireerde hem. Niet zozeer de honderden gekleurde bonen in de zak, maar vooral het verhaal erachter. Het verhaal van zijn moeder en hoe zij de bonen gebruikte. Uren luisterde hij naar wat ze vertelde. Samen maakten ze voorstellingen die hem hielpen zijn leven te visualiseren. Zo leerde Mehmet al op jonge leeftijd om via beelden over persoonlijke thema’s te praten.

Opa’s tuinhuis

In de tuin van Mehmets opa stond een huis. Een huis met een grote kamer. Hier kwamen de wijze mannen en vrouwen van het dorp bijeen wanneer zich ergens problemen voordeden. Ziekte, overlijden, financiële nood of problemen rond het werk op het land. Men vroeg zich af wat er nodig was om de problemen op te lossen en wie er hulp nodig had. Na zijn komst naar Nederland, was dit een van de grote verschillen die Mehmet zag. Bij problemen werd niet de familie of het dorp ingeschakeld, maar werd de hulp van professionele hulpverleners ingeroepen. Familiebanden hadden in Nederland een andere functie dan hij gewend was in Tekke. Ook kwam Mehmet in aanraking met de ‘Eigen Kracht’-beweging. Deze inspireerde hem te vertrouwen op de mogelijkheden die mensen zelf hebben om hun problemen op te lossen.

Praten

Een van de andere dingen die Mehmet merkte, was dat de hulpverlening in Nederland vaak een groot beroep deed op de talige vaardigheden van cliënten. Daarnaast is psychische problematiek van nature abstract. Je kunt een probleem niet vastpakken. Deze ervaringen leidden uiteindelijk tot de Yucelmethode. De gekleurde bonen van zijn moeder evolueerden tot blokken die gebruikt worden om opstellingen mee te maken. De kleur, grootte en positie van de blokken spelen een belangrijke rol. Zij helpen om psychische problemen, of abstracte processen, concreet te maken en hun dynamiek, invloed en samenhang beter te begrijpen. Vanuit dit begrip is het vaak makkelijker om oplossingen te bedenken. (Bron: Bouwen aan herstel – Mehmet Yücel)